Moja korpa (0)
  • Nema proizvoda u korpi.

Mediji o knjizi

Delo o najsjajnijem periodu srpske duhovnosti i državnosti

KAPITALNO DJELO O ISTORIJI SRPSKE PRAVOSLAVNE CRKVE IZ PERA JELISIJA ANDRIĆA UGLEDALO SVJETLO DANA

 

U danima koji su za nama, za vaskršnje praznike, izdavačku produkciju regiona obogatila je monografija „Istorija Srpske crkve od zasnivanja njene samostalnosti do pada Pećke patrijaršije (1219–1463)” znamenitog Jelisija Andrića. Ovo vrijedno djelo, na 224 strane, ilustrovano sa čak 200 fotografija, objavljeno u izdanju „Prometeja” u saradnji sa RTS-om, donosi nam na jednom mjestu saznanja o najsjajnijem periodu srpske duhovnosti, državnosti i kulture, kako je zapisao protođakon Radomir Rakić, dugogodišnji urednik lista „Pravoslavlje”. – Danas nam je takva knjiga, možda, potrebnija nego ikad pre” i radi nas samih, a i da bismo se bolje predstavili svijetu, posebno Evropi, kojoj smo oduvijek toliko mnogo davali i doprinosili – naveo je on. Inače, ovo djelo je Jelisije Andrić napisao 1919. godine u Oksfordu na engleskom jeziku pod naslovom „The history of the Church of Serbia from the Foundation of its Independence to the fall of the Patriarchate (1219–1463 A. D.)” a na srpski jezik ga je prevela Angelina Čanković Popović. Prilikom pokušaja objavljivanja ovog djela sredinom devedestih godina prošlog vijeka, autorov sin, čuveni prevodilac sa engleskog jezika, Dragoslav Andrić, prezentovao je rad vladikama SPC u zemlji i rasijanju, kao i uglednim istoričarama i njihovi su svi odgovori bili više nego pozitivni. Jelisije Andrić (Užice 1896 – Smederevska Palanka 1925). Učio je Bogosloviju u Beogradu. Prešao je sa vojskom Albaniju u Prvom svjetskom ratu vodeći povremeno o tome dnevnik, koji je objavljen u zbirci ratnih dnevnika „Kad su vojske prolazile”. Dok je bio na Krfu, u tamošnjim Srpskim novinama je, pored njegovih članaka, objavljen i niz njegovih rodoljubivih pjesama (jedna je od njih i izložena kao stalni eksponat Srpskog muzeja na tome ostrvu). U Oksfordu je studirao teologiju i književnost (1916–1919), sa svojim najboljim drugom Blagojem Blažom Popovićem, kasnije velikim srpskim duhovnikom dr Justinom Popovićem, koji mu je, odmah po njihovom povratku u zemlju, postao kum. Prvih godina posle toga rata, Jelisije je bio upravnik američkog Doma za srpsku ratnu siročad u Čačku. Kasnije je postavljen za sekretara u Ministarstvu socijalne politike i narodnog zdravlja, ali je ubrzo umro od tuberkuloze, već u svojoj tridesetoj godini, 1925. Za tako kratko vrijeme, pored dnevnika o prelasku preko Albanije i rodoljubivih pjesama pod naslovom „Knjiga stihova” (1922), stigao je da napiše i više desetina eseja na etičke, duhovne i književne teme, objavljenih u crkvenim glasilima.

 

izvor: Dan on-line

Obaveštenje o slanju rukopisa

Uredništvo IK Prometej obaveštava sve zainteresovane autore da u naredne dve godine nećemo imati mogućnosti za razmatranje novih rukopisa. Zbog već popunjenog izdavačkog plana za 2020. i 2021. godinu nećemo primati i razmatrati nove predloge. Zahvaljujemo se svima na razumevanju i strpljenju.

Prijava na bilten

Budite obavešteni o novostima i akcijama u IK Prometej.
[mc4wp_form id=“3701″]